Sammy-Jo Selten

Click to edit...

Sammy-Jo (10) werd op de indoor kampioenschappen springen pony's maar liefst twee keer Nederlands kampioen: met Jumping Jewel 90cm-C en met Di Monaco 90cm-DE.

Sammy-Jo: "Voordat ik kon lopen had ik al een mini-Shetlander. Ik speelde heel veel met hem en zat er af en toe op. Toen ik vijf was ben ik wedstrijden gaan rijden met een andere pony. Luna, een B-pony valkje. Met Luna reed ik Bixie springen. Ik wist al wel meteen dat ik springen het leukste vond. Ik ben er wel soms afgevallen, maar ik stapte altijd weer op. Ik heb nu vier pony's en rijd er ongeveer twee per dag. Naast het rijdend doe ik ook aan kickboksen. Dat is goed voor mijn conditie en om sterk te worden."

Wat is voor jou de meest bijzondere pony?

"Ze zijn allemaal even bijzonder. Ik kan dus niet zo goed kiezen. De pony waar ik het meeste mee gewonnen heb is Jewel, maar ze zijn allemaal even lief."

Wat is je mooiste ervaring?

"Dat ik twee keer kampioen werd op de Nederlandse kampioenschappen. Ik was toen nog negen jaar. Verder heb ik de Brussels Stephex Masters mogen rijden en ook op de Sunshine Tour. Op The Dutch Masters won ik de 90cm. Dat was ook heel mooi."

Wat was voor jou een leermoment?

"In Spanje mocht ik drie weken rijden op de Sunshine Tour. Daar heb ik veel mogen trainen, ook voor het NK. Dat ging niet altijd goed. Het was echt vallen, opstaan en weer doorgaan. Daar heb ik veel van geleerd. Als het even niet goed gaat, moet je toch doorgaan en als het nodig is moet je een stapje terug doen."

Wat betekenen de pony's voor jou?

"Ze zijn echt mijn vrienden. Als ik blij ben, maar ook als ik niet blij ben."

"Ik wil gewoon een hele goede springamazone worden."

Sanne Thijssen

Click to edit...

Sanne Thijssen (27) boekt bij de senioren al jaren de nodige successen. Onder andere met Con Quidam RB, die onlangs met pensioen ging.

Sanne: "Zodra ik kon lopen wilde ik paardrijden. Ik ben natuurlijk met de paarden opgegroeid bij mijn ouders op het bedrijf. Ik was altijd al heel fanatiek, maar meer spelenderwijs. Toen ik zeven jaar was mocht ik op concours, toen werd ik nog fanatieker. Ik wist altijd al dat ik zeker wilde paardrijden. Ik heb ook altijd thuis gereden en nooit op een manege of zo. Ik heb natuurlijk door de jaren heen wel bij andere instructeurs gelest, maar de basis ligt van jongs af aan bij mijn ouders."

Jouw meest bijzondere paard weten wel.

"Ja, dat is zeker Con Quidam RB. Dat is voor mij een once in a lifetime-paard. Meer dan tien jaar geleden zijn we samen begonnen bij de jeugd en we hebben elkaar groot gemaakt tot het hoogste niveau. Die ga ik geen tweede keer meer tegenkomen, al hoop ik natuurlijk van wel. Con Quidam heeft een top instelling, veel kwaliteit en hij creëert van zichzelf vermogen, dat is natuurlijk abnormaal. Als het moest gebeuren was hij een echte vechter. Ondanks dat hij af en toe zo enorm moeilijk te rijden was, wisten we toch altijd weer een

weg te vinden." Eind april was er een emotioneel afscheid van de sport van Con Quidam. "Connie was er altijd voor me."

Wat was je mooiste ervaring?

"Dat zijn er best een aantal. Rotterdam winnen was heel mooi. Toen moest ik als eerste starten in de barrage van 14 met Connie. Het duurde nog een half uur voor ik wist dat ik gewonnen had. Wat dat betreft was Madrid misschien nog wel mooier. Toen kwam ik als laatste starter binnen. De focus die ik onderweg had kwam er helemaal uit toen ik over de finish reed en op het scorebord zag dat ik gewonnen had. Eindhoven was ook heel bijzonder. Toen won ik als jongste amazone ooit de Derby met Ulena."

Wat is voor jou een leermoment geweest?

"Dat zijn vooral de teleurstellingen geweest. In de paardensport lukt het vaker niet dan wel. Door teleurstellingen leer je met tegenslagen om te gaan. Als het dan wel lukt is dat dan des te mooier. Ik probeer wel altijd vooruit te kijken. Ik analyseer mijn rondjes altijd en probeer te kijken of het net niet lukte, want dan kun je jezelf niets verwijten, of lag het aan mezelf, dan weet je dat je ergens aan moet werken. Mijn drive is om het altijd weer beter te doen."

Wat maakt paarden voor jou bijzonder?

"Dat je constant moet blijven communiceren. Het blijft een dier en is geen auto die je naar de garage brengt. Bij paarden komt emotie kijken. Je werkt toch met levende wezens. Ik probeer

continu te communiceren met ze om te zien wat ze nodig hebben, hoe ik me het beste kan aanpassen en wat zij in de training nodig hebben om het in de ring zo goed mogelijk te begrijpen. Als je de sleutel hebt gevonden tot een paard, krijg je er zoveel voor terug."