In het dal van de rivier de Lot ligt een verborgen parel. Temidden van vijftig hectare natuurland wonen Jeremy en Gwladys met hun twee kinderen en hun paarden. Zij hebben gedaan waar velen van dromen. Vijf jaar geleden kochten ze dit prachtige terrein om er een paardenbedrijf te beginnen. Maar gemakkelijk was het niet: ze waren nog niet eens begonnen toen corona uitbrak en ze door de lockdown niets konden ondernemen. Dat gaf ze wel alle tijd om de rotsachtige grond, waar nauwelijks gras groeide, om te vormen tot een plek waar paarden zich thuis zouden voelen. En dat is gelukt: de ongeveer dertig paarden lopen in verschillende groepen op enorme paddocks, met bomen, struiken, rotsen  en een voerstation met onbeperkt kruidig hooi. Een paddock paradise in de meest letterlijke zin van het woord.

Genietend van de streek
Een week lang mag ik op deze bijzondere plek verblijven. De eerste drie dagen maken we schitterende dagtochten door de gevarieerde natuur met een groepje van vijf ruiters. Onze gids Apolline is opgeleid hier op het bedrijf. Dat is in Frankrijk niet zomaar iets: gids te paard is een serieuze opleiding waarbij je alles leert over rijden in moeilijk terrein, routes uitzetten, navigeren en veiligheid. Sinds een jaar begeleidt zij de ritten en de ruiters. Onderweg zorgt ze ervoor dat we veilig in een enkele rij blijven rijden en vertelt allerlei wetenswaardigheden over de omgeving, de mensen en de tradities van deze streek.

Er zit een mooie opbouw in de dagtochten die we maken, met telkens een verrassende picknickplaats. Onze eerste rit gaat over voornamelijk min of meer vlakke paden, veilig afgesloten aan weerszijden door de typische stenen muurtjes die hier al eeuwen geleden gemaakt zijn met de vele rotsblokken uit de ijstijd. Dit gebied met de steile rotswanden en kronkelende rivieren is gevormd door miljoenen jaren geologische processen, en niet, zoals een groot deel van ons eigen land, door mensenhanden. De paarden stappen lekker door en zo bereiken we onze stop voor de dag: een oude afgraving. Jeremy neemt ons mee op een korte wandeling en vertelt over het gebied. Vroeger werd hier klei gewonnen voor dakpannen, die nog steeds op de eeuwenoude huizen liggen. 

Tot de mijnbouwers te diep groeven en het grondwater naar boven kwam… de economie veranderde en de kleimijn werd verlaten. De eigenaar vormde het om tot een natuurgebied, met een rijke biodiversiteit en een prachtig wandelpad. Na dit pareltje stappen we weer op onze paarden voor een rustige terugweg. In de groep is het rijniveau verschillend, waardoor we voornamelijk stappen. Alle tijd om de omgeving in ons op te nemen.

De beroemdste wandeling van Europa

Eenmaal weer thuis hebben we enige tijd voor onszelf, voor we aan tafel gaan voor een gourmetdiner met lokale specialiteiten. Ook voor mij als vegetariër wordt uitstekend gezorgd. Helaas is het te koud om te zwemmen in het naast de mas gelegen privé-zwembad, maar dat zal bij beter weer heerlijk zijn.

De volgende dag is het alweer vroeg tijd voor ons volgende uitstapje: een vijf uur durende tocht met tijdens de lunch een heuse wijnproeverij. Het terrein wordt iets uitdagender: 

steile klimmetjes, flinke afdalingen, het vraagt wat meer van je ‘ruiterskills’. We rijden door pittoreske dorpjes en over verlaten landweggetjes, waar verkeer zo zeldzaam is dat ver van tevoren ‘voiture!’ wordt geroepen als er een auto aankomt.

Onze derde dagtocht is de langste en spannendste. We dalen flink af door het dorp en rijden langs wuivend graan en runderen het dal in, over een deel van de beroemdste wandeling van Europa: de weg naar Santiago de Compostela. We klimmen weer omhoog, over een smal bospad met diep beneden ons de rivier. Gelukkig zijn de paarden zeer vast ter been, want hier wil je echt niet naar beneden vallen… De takken zijn bedekt met grijze slierten mos, wat het een sprookjesachtige sfeer geeft. Helaas is de waarheid minder mooi: de bomen zijn gestorven door een insectenplaag. Onze lunch eten we deze keer in een oud klooster, waar je nog goed kunt zien hoe het ooit was. Op de terugweg kunnen we genieten van prachtige uitzichten over de hele vallei en zelfs de regen kan ons niet deren.

Persoonlijk programma

Na deze dag vertrekken de andere gasten, maar ik mag nog twee dagen extra blijven om de hoogtepunten uit deze streek te bewonderen, samen met Jeremy. Wanneer je deze reis boekt met een eigen groepje (2 tot 6 personen) kun je je eigen programma samenstellen. Optioneel kun je dan de verschillende uitjes bijboeken en die zijn zeer de moeite waard. Zo kun je de prachtige Peche Merle grot bezoeken, met prehistorische tekeningen van 29.000(!) jaar oud. Of wat dacht je van Rocamadour, een oud bedevaartsoord dat tegen de rotsen is gebouwd, een ondergrondse boottocht in de grotten van Gouffre de Padirac of een bezoek aan St Cirq Lapopi, verkozen tot het mooiste dorp van Frankrijk?

Kleine toegift

Als toegift rij ik aan het eind van mijn laatste dag met Gwladys op de quad over het hele terrein. Ze laat me de veulens zien die ze zelf fokken om op te leiden tot trektochtpaarden, de verschillende plakken waar ze paddocks wil neerzetten en het grote bosgedeelte, dat onaangeroerd blijft, want dat, vertelt ze, is voor de reeën en andere bosbewoners.

Gwladys is een langeafstandsruiter die naast veel andere avonturen lange trektochten te paard heeft gemaakt in onder andere Mexico en Marokko. Zij vertelt over haar idealen om het voor de paarden zo goed mogelijk te doen, en mensen op te leiden om op een natuurlijke, paardvriendelijke manier paarden te beleren en al hun andere plannen. Ik zie met eigen ogen hoe groot het terrein is en hoe relaxt en nieuwsgierig alle paarden zijn. Hier werken mensen met hart voor de paarden, hun gasten en de natuur. Een aanrader!