Xara Steehouwer

met DiCaprio

Xara (16) werd Nederlands kampioen in de klasse F13-F15. Met DiCaprio noteerde ze 70,095%.

“Toen ik vijf jaar was ben ik begonnen met rijden. Ik heb anderhalf jaar geturnd, maar daar had ik niet echt talent voor. Mijn moeder reed altijd al. Ik ging met haar mee en het leek me heel leuk om het ook een keer te proberen. Vanaf toen ben ik altijd blijven rijden. Ook altijd op Horsecenter Pirouette." Een prachtige KNHS-manege met een KNHS Partner in Paardrijden licentie.

Wat is voor jou de meest bijzondere pony? "Mijn mooiste herinneringen heb ik aan Vestini. Toen ik vroeger met carrousel rijden begon was hij mijn vaste pony. Helaas is zij onlangs overleden. Het was zo’n lieve pony. Ik heb heel veel leuke momenten met haar meegemaakt.

In 2022 werd ik met mijn team voor het eerst Nederlands kampioen carrousel, met Vestini. Dat was heel bijzonder. Daarna zijn we met het team nog twee keer Nederlands kampioen

carrousel geworden, maar de eerste keer was wel extra bijzonder. Natuurlijk was het NK dressuur voor manegeruiters ook een hoogtepunt. Dat was met DiCaprio. Het was zo ontzettend gaaf om zonder eigen pony toch aan zo’n mooi evenement in Ermelo mee te mogen doen. Dat is echt uniek voor manegeruiters. Ik vind het heel tof dat het georganiseerd wordt en hoop dat dat nu ieder jaar terugkomt. Het was ook echt een feestje; er was echt een topsfeer, ik kreeg een prachtige beker en een mooie sjerp en Britt Dekker kwam ook nog eens de prijzen uitreiken. Daar kan je toch alleen maar van dromen? Echt geweldig!"

Wat is een leermoment voor jou geweest? “Dat vind ik lastig”, geeft Xara aan, maar haar moeder Viola heeft hier wel een antwoord op: “Xara is er het afgelopen jaar enorm in gegroeid om elk paard of pony een kans te geven, ook al lijkt hij in eerste instantie misschien minder leuk. Je kunt van allemaal iets leren, dat is ook het leuke van de paardensport. Iedere pony of paard is anders en ik vind het een uitdaging om

‘Als ik een mindere dag op school had, dan vergeet je dat bij de paarden.’

me aan te passen en er altijd het beste uit te halen. In het leven moet je er ook het beste van maken met de mensen om je heen, dus dat je dat leert is heel nuttig."

Wat maakt de paarden(sport) voor jou belangrijk?

“Als ik bij de paarden ben dan ben ik blij. Je hoeft dan ook nergens over na te denken. Als ik

een mindere dag op school had, dan vergeet je dat bij de paarden. Ook het contact met de andere meiden op Horsecenter Pirouette vind ik heel leuk. Het is altijd gezellig bij ons op de manege."

Imke Schellekens-Bartels

met Honore

Imke Schellekens-Bartels is een zeer gedreven en ambitieuze Olympisch dressuuramazone. Ze behoorde binnen de paardensport altijd tot de absolute wereldtop. Na jaren actief te zijn geweest als bondscoach van de pony’s en children is ze weer terug in de internationale sport met Honoree. Imke is via de KNHS afgestudeerd als ‘topcoach niveau 5’ en begeleidt dagelijks verschillende nationale en internationale ruiters en amazones bij hun carrière.

"Vanaf baby zat ik al bij mijn moeder voorop het zadel. Toen ik twee of drie was zat ik zelf op het paard van mijn moeder en toen ik vier was kreeg ik mijn eerste pony, een Shetlander. Als ik niet was gaan paardrijden was ik misschien gaan tennissen. Ik heb vroeger ook getennist. Dat kan ik best goed, ik ben wel een balsport-mens. Padellen vind ik ook leuk.”

Wat is voor jou het meest bijzondere paard? "Ik heb heel veel mooie herinneringen aan heel veel paarden, maar als ik moet kiezen dan heb ik de mooiste herinneringen aan twee paarden. Sunrise heb ik lang gereden. Met haar heb ik veel mooie herinneringen gemaakt. Met Lancet reed ik op mijn eerste Olympische Spelen in Athene. Als jong meisje zag ik mijn moeder op tv op de Olympische Spelen en nu mocht ik daar zelf rijden. Lancet was een heel bijzonder paard. Ik was eigenlijk reservecombinatie voor Athene met hem. Ik hoorde op maandag dat ik op dinsdag er naartoe moest vliegen. Dat was heel kort dag. Echt tijd om zenuwachtig te zijn was er dus niet. Ik stapte daar op hem en toen voelde hij eigenlijk hetzelfde aan als normaal, als thuis. Hij wist natuurlijk niet dat het de Olympische Spelen waren. Voor hem was het een gewone wedstrijd. Ik was zo onder de druk van hem, dat hij me zoveel vertrouwen gaf.”

Wat is een leermoment geweest voor jou? “Een leermoment? Die heb ik iedere dag. Een mensenleven is namelijk te kort om goed te leren paardrijden.”

Wat maakt de paarden(sport) bijzonder voor jou?

“De band met een paard en steeds dichterbij zijn ziel komen, dat vind ik echt bijzonder.

Een diepe verbinding krijgen met je paard is het mooiste wat er is. Als bij paarden, ook waarbij dat wat langer duurt, die band en vertrouwen ontstaan, dat is mijn drijfveer om iedere ochtend weer enthousiast naar stal te gaan.”